2008 Yılı Yardımları

  Yardım programı bitip okula döndüğümüzde oldukça halsizdim. Çünkü kendimi onların yerine koyduğumda   

  ağlayasım geliyordu. Sefalet ne kadar kötüydü. İşte bu yardım programından sonra Rabbimize binlerce  

  şükür borcumuz olduğunu düşünüyorum. ………………………….

 

  Yardım esnasında çok duygulandım diyebilirim. İnsanları o halde görmek benim için çok kötü oldu.

  Yardıma muhtaç olanların o durumu karşısında ağlamamak için kendimi zor tuttum. …………………………..

 

  Ziyaret bitip okula döndüğümüzde , gerçekten ne kadar şanslı olduğumu ve bana bu imkanların

  verilmesinin ne büyük bir hediye olduğunu anladım. Umarım kimse acı tecrübeler yaşayarak öğrenmez

  bunu. Umarım herkes bir gün mutlu olur , iyi şeyleri hak eder………………………

 

  Artık hayata başka bir gözle bakıyorum. İnsanlar çok zenginken fakir bir hale gelebiliyorlar. Eminim

  hiçbir insan yoksul olmak istemez, o hallere düşmek istemez. Bu yüzden  Allah’a  şükretmeliyiz…………….

                                                                      

  Karşılaştığımız bu şeylerden sonra, elimizdekilerin değerini bilmemiz gerektiğini anladık.

  Gördüğümüz şeylerden dolayı üzgün olsak da yine de yaptığımız yardımlardan dolayı mutluyduk……………